Porady

Metody leczenia a potrzeby seksualne

Chemioterapia a odczuwanie pożądania
Kobiety, które przyjmują chemioterapię, często odczuwają spadek pożądania. Skutki uboczne leczenia, takie jak rozstrój żołądka i ogólne osłabienie, mogą sprawić, że na życie erotyczne zabraknie energii. Pożądanie najczęściej wraca, kiedy kobieta zaczyna czuć się lepiej. W trakcie leczenia nastrój na seks może powracać jedynie na kilka dni przed kolejnym podaniem chemii. Po zakończeniu chemioterapii skutki uboczne powoli znikają, a pożądanie wraca do poprzedniego poziomu. Kobiety przyjmujące chemię mogą czuć się nieatrakcyjnie. Utrata włosów oraz zmniejszenie wagi czy też noszenie przez kilka tygodni lub miesięcy cewnika infuzyjnego wpływa na to, jak kobieta postrzega swoje ciało.

Terapia hormonalna
Terapia hormonalna, stosowana przy leczeniu nowotworu złośliwego piersi oraz błony śluzowej macicy, polega na tym, że stosuje się leki blokujące receptory guza, które zmniejszają wrażliwość tkanki nowotworowej na bodźce hormonalne stymulujące wzrost guza. Na przykład lek tamoksyfen sprawia, że nowotworowe komórki w piersi tracą wrażliwość na estrogeny. Podobne działanie mają progestyny, grupa hormonów normalnie produkowanych w jajnikach. Inne leki – aromasin
i letrozol – blokują konwersję testosteronu do estrogenu. U niektórych kobiet
w ramach leczenia usuwa się jajniki albo w wyniku naświetlań stają się one nieaktywne. Każda z wymienionych form leczenia doprowadzi najprawdopodobniej do pojawienia się oznak menopauzy, czyli uderzeń gorąca, przerwania cyklu menstruacyjnego i suchości pochwy. Pomimo tych problemów kobieta nadal zapewne będzie w stanie odczuwać pożądanie i osiągać orgazm. Stosunek nie spowoduje szkodliwego wzrostu poziomu estrogenu. Jeśli inne terapie hormonalne zawiodą, kobiety cierpiące na nowotwór piersi mogą być również leczone dużymi dawkami androgenów. Tego typu leczenie może zwiększyć pożądanie. Oprócz tego, duże dawki androgenów mogą spowodować obniżenie barwy głosu, pojawienie się trądziku oraz zwiększenie owłosienia na twarzy. Ponadto lekkiemu powiększeniu może ulec łechtaczka. Przyjmowane androgeny nie zmieniają tożsamości płciowej
i psychicznej. Podawane w celu opanowania nowotworu, sprawiają, że korzyści są większe niż problemy związane z ich przyjmowaniem. Zdarza się, że mała ilość androgenów zwiększa pożądanie, nie powodując niepożądanych skutków ubocznych.

Leczenie miejscowe nowotworu piersi
Mastektomia i wycięcie guzka wiążą się z pewnymi problemami seksualnymi. Utrata jednej piersi lub obu (co się czasami zdarza, jeśli w drugiej piersi pojawił się guz) może być dla kobiety traumatycznym przeżyciem. Największym problemem w życiu seksualnym kobiety po mastektomii jest utrata poczucia własnej atrakcyjności. Część kobiet odczuwa po mastektomii ból klatki piersiowej i ramion. Podczas stosunku można do pewnego stopnia uśmierzyć ból, podkładając poduszki, tak by osłaniały te miejsca. Dobrze też unikać pozycji, które obciążają klatkę piersiową i ramiona. Jeżeli usunięto tylko guz (wykonano mastektomię częściową i wycięto zmiany), a później zastosowano radioterapię, pierś może być oszpecona i różnić się wielkością
i kształtem od zdrowej. Naświetlania sprawiają, że skóra puchnie i ulega zaczerwienieniu. Sama pierś może być trochę obolała.

Tekst został zaczerpnięty z poradnika Seksualność kobiety w chorobie nowotworowej wydanego przez Fundację „Tam i z Powrotem”, partnera kampanii ,,Wykorzystaj czas na życie”.

Cała treść poradnika dostępna na stronie:
www.programedukacjionkologicznej.pl